Shop Forum More Submit  Join Login
De beeldhouwer met de trillende handen by taisteng De beeldhouwer met de trillende handen by taisteng
Digital art based on my own stock
Een verhaal uit WONDERBAARLIJKE VERHALEN UIT HET DUISTERE GERANIUMWOUD
 meer verhalen taisteng.deviantart.com/galler…

DE BEELDHOUWER MET DE TRILLENDE HANDEN


‘U moet het zelf zien,’ zei de directeur. ‘Het is iets dat bijna niet uit te leggen valt.’
‘Maar het gaat wel om iets spookachtigs?’ drong Willem aan.
Het was klaarlichte dag en het gasthuis zag er in de zon heel anders uit dan de keren dat ze er te middernacht langsgingen.
‘Misschien gaat het niet om geesten maar het is wel onverklaarbaar. Het begon met die Smaak tentoonstelling. Volgens de portier kwamen er veel meer bezoekers binnen dan er het pand verlieten. Dat geeft toch te denken: ze zijn vast niet allemaal door een wc-raampje naar buiten geklommen.’
‘Misschien een mensenetende trol in de kelder?’ vroeg Willems oma Hentje hoopvol. ‘Zolang ze we na afloop maar een neutje drinken, ben ik uw speurder.’
Ze was deze keer maar meteen meegegaan met Willem en de directeur. Uiteindelijk zouden ze haar hulp toch nodig hebben.
‘Hij zit een beetje achteraf,’ zei de directeur. ‘Meneer van Diemen is onze beeldhouwer en hij vroeg om een kamer waar niemand zich aan zijn gehamer zou storen.’

Ze gingen trappen op en af, een vijftal deuren door en staken een binnenplaatsje over. Daarna omlaag door een hellende gang.
‘Het hoort niet helemaal bij het hoofdgebouw,’ zei de directeur, ‘maar het is er wel heerlijk rustig.’
Willem hoorde het gedruppel van lekkende buizen. Waar zaten ze in hemelsnaam? Ergens halverwege het riool?
Hij zou de weg terug in ieder geval met geen mogelijkheid meer kunnen vinden. Niet dat zoiets een uitzondering was. ‘Jij kan nog verdwalen in het kippenhok,’ zoals zijn vrouw regelmatig verklaarde als hij weer eens verwilderd om zich heen keek.
‘We zijn er.’ De directeur duwde een deur open. ‘Kloppen heeft geen zin. Meneer van Diemen is nogal hardhorend en hij weigert zijn gehoorapparaat aan te zetten. “De ware beeldhouwer hoeft enkel het bonken van zijn hamer te horen,” eh?’

Van Diemens werkplaats was waarschijnlijk een kelder geweest want achterin stond nog een roestige ketel waaruit een warrige verzameling pijpen ontsproot. De rest van de ruimte zat volgestouwd met spierwitte beelden.
‘Hoeveel beelden zijn het er wel niet?’ vroeg Willem.
‘Drieënzestig bij mijn laatste telling,’ zei de directeur. ‘Het verraste ons nogal dat van Diemen opeens zo realistisch begon te werken. Hij was hiervoor volkomen abstract. Je weet wel: kubussen en spiralen en allemaal zonder titel.’
Dit was de beste kwaliteit marmer, zag Willem toen hij zich over het beeld van kleuter op een driewielertje boog, geen knullige speksteen of boterzachte mergel.
Willem had een blauwe maandag een cursus beeldhouwen gevolgd maar was nooit veel verder dan een asbak gekomen en dat terwijl hij niet eens meer rookte. Wat hij over had gehouden, was een gedegen materiaalkennis. Dit soort marmer was behoorlijk prijzig: minstens driehonderd euro per beeld. Niet bepaald een bedrag dat een gepensioneerde beeldhouwer zomaar kon ophoesten.
Hij bukte zich: achter een oude bloempot was het marmeren beeldje van een wegvluchtende rat neergezet.
Het was ongelooflijk gedetailleerd. Hoe had van Diemen in vredesnaam die snorharen kunnen beeldhouwen? Ze leken niet dikker dan een millimeter en zagen er akelig breekbaar uit.
'Zie je die rij Roemeense muzikanten?' wees de directeur. 'Ik heb ze in de Smaak-maand nog zien optreden. Van Diemen moet ze gefotografeerd hebben en als een bezetene aan het beeldhouwen gegaan zijn.'
‘Een mooie verzameling, niet?’ Van Diemen stapte achter de verwarmingsketel vandaan. ‘Beeldhouwen, dat is mijn lust en mijn leven. Dus toen mijn handen begonnen te trillen, moest ik iets anders verzinnen. En ik moet zeggen, het ene beeld na het andere zonder een bloedblaar of zelfs maar een richeltje eelt, dat bevalt hij best.’
‘Die beelden,’ zei oma Hentje, ‘die heb je niet zelf gemaakt, toch?’
‘Ik had assistentie,’ zei van Diemen. Hij knipte met zijn vingers. ‘Versteen ze!’
Een venijnig slangenkopje piepte prompt boven de ketel uit. Een allerakeligst gedrocht was het, met een soepele slangennek die uit het lijf van een stoffige haan groeide.
De ogen fonkelden en Willem voelde zijn gezicht verstarren, alsof het tot een plastic carnavalsmasker aan het stollen was.
‘Spiegeltje, spiegeltje aan de wand,’ jodelde oma Hentje en het gemene slangenkopje draaide zich meteen in haar richting. ‘Wie is de stramste in het land?’ Ze hield iets omhoog en er klonk een nadrukkelijke 'ploink!'
Van Diemen en het monstertje versteenden. Het wit begon bij hun tenen en schoot omhoog tot ze puur en glanzend marmer waren.
Zelfs de spinnenwebben in van Diemens haar waren perfect gebeeldhouwd, zag Willem. Net als de veren van de basilisk.
‘Ik vermoedde al zoiets toen ik al die beelden zag,’ zei oma Hentje. ‘Ik ken die abstracte beeldhouwers. Ze maken rare driehoekjes omdat ze nog geen peer kunnen beeldhouwen.’ Ze snoof. ‘Twee linkerhanden. Nee, neem mijn neef Albrecht nu. Die snijdt de prachtigste tuinkabouters uit oude wilgen. Dat is wat ik echte kunst noem.’
‘En dat dier?’ vroeg de directeur.
‘O, een basilisk. Als een haan een slangenei uitbroedt, krijg je zoiets. Zijn blik versteent ogenblikkelijk.’
‘Een mooi klassiek beeld voor de hal,’ zei directeur. ‘Den Ouden Beeldhouwer en we zullen van Diemens naam erbij zetten.’ Hij draaide zich naar Willems oma. ‘En hoe wist u hem zo vlot te verslaan?’
‘Het is een vreselijk belegen truc,’ zei oma Hentje. ‘Die oude Griekse held gebruikte een opgewreven schild, maar een handspiegeltje werkt ook prima. Zodra een basilisk zichzelf ziet, gaat het "Ploink!". Instant marmer.’ Ze stak het spiegeltje terug in haar handtas. ‘Het is niet dat ik zo ijdel ben, maar soms rolt mijn glazen oog weg onder de klerenkast.’
No comments have been added yet.

Add a Comment:
 
×



Details

Submitted on
December 25, 2016
Image Size
8.6 MB
Resolution
4724×6378
Link
Thumb

Stats

Views
129
Favourites
1 (who?)
Comments
0

Camera Data

Make
NIKON
Model
COOLPIX P6000
Shutter Speed
10/331 second
Aperture
F/2.7
Focal Length
6 mm
ISO Speed
414
Date Taken
Nov 30, 1999, 12:00:00 AM
Software
Adobe Photoshop Elements 6.0 Windows
×