N-Y-O's avatar
Greg Bobrowski
437 Watchers38.6K Page Views121 Deviations

Started my very first, very own print shop!
|2 min read|by N-Y-O
0
0
ON MY MIND...
|1 min read|by N-Y-O
0
0
[08-10-2009]
|4 min read|by N-Y-O
17
0
[04-08-2009]
|4 min read|by N-Y-O
0
0
[28-06-2009]
|4 min read|by N-Y-O
0
0

Featured

Started my very first, very own print shop!
It took me long long time, but finally they are here.   Only few prints right now, but will add every new work and some older (but still loved) too. You can visit my shop here: http://n-y-o.deviantart.com/prints/ Or just jump to one of those! Nemesis The Apostole Hombre de Negro (just arrived!)
0
0
ON MY MIND...
Poszukuję muzyków do projektu fotograficznego. Zainteresowane osoby proszę o kontakt: grzegorz.bobrowski@me.com
0
0
[08-10-2009]
NOWA STRONA! NEW WEBPAGE! www.grzegorzbobrowski.pl W końcu udało mi się doprowadzić moją stronę do stanu używalności. Teraz mogę skoncentrować się na regularnym uaktualnianiu treści, co bardzo mnie cieszy, gdyż w głowie pełno pomysłów a na dysku pełno materiału. Zapraszam więc do siebie, rzućcie okiem, dajcie znać co jest fajne a co trochę mniej :) IDZIE ZIMA Zawitał długo oczekiwany październik, za oknem zrobiło się szaro i ponuro. Światła dziennego coraz mniej, co martwi każdego chc&#
17
0
[04-08-2009]
COMA WHITE There's something cold and blank behind her smile She's standing on an overpass In her miracle mile "You were from a perfect world A world that threw me away today Today today to run away" A pill to make you numb A pill to make you dumb A pill to make you anybody else But all the drugs in this world Won't save her from herself Her mouth was an empty cut And she was waiting to fall Just bleeding like a polaroid that Lost all her dolls "You were from a perfect world A world that threw me away today Today to run away A pill to make you numb A pill to make you dumb NIFLHEIM Gliwickie Towarzystwo Mi
0
0
[28-06-2009]
NIEPRZYGODA W tym miejscu powinenem wpisać teksta "Nieprzygody" pewnej kapeli. Oddałby w pełni to co czuję, w końcu nie wiedzieć czemu, cały dzień kołacze mi się po głowie. Ale nie wkleję go, myślę, że każdy sam może do niego dotrzeć. A tym czasem co ze mną? Czuję siędo granic możliwości zagubiony, osamotniony i beznadzieny. Nie bardzo pamiętam czym jest poczucie własnej wartości, troska czy ciepło. Nie rozumiem.. cały czas nie rozumiem co się stało. Słyszałem już setkę t
0
0