Shop Forum More Submit  Join Login
najlepiej podróżuje się nocą.

srebrne wstęgi ulic są podobne do siebie i tylko odległe, zamglone pola potwierdzają przebyte kilometry. od kilku dni świat zakrywa gęsta mgła, ale m. mówi do mnie powoli i cicho, żebym nie czuła strachu. m. nie używa Wielkich Słów, kiedy mówi o życiu i Rzeczach Ważnych - dla niego są one proste i czyste. chciałabym jeszcze poczuć świat takim, jak on go widzi. rozmawiamy o dzieciństwie i tym czasie, kiedy byliśmy daleko od siebie. jak wyglądało miasto pełne zimnego betonu i ciche mieszkanie przy cmentarzu, kiedy nikogo nie było. opowiadam o tym, że w białym domu na końcu wsi nie było miejsca na takie pojęcia, jak samotność czy tęsknota, ponieważ cisza pustego pomieszczenia jest zupełnie inaczej odczuwalna tam, niż tutaj. opowiadam mu o początkowym Strachu, że rodzice zapomną i zostanę tam zawsze, i o uczuciu niedopasowania do żadnego Miejsca, z którym zmagam się do tej pory, a ile to już lat, ile historii, ile złych snów, które przyszły..
bo ciemność, która panuje poza Miastem jest zupełnie inna.

*

Ty nie jesteś człowiekiem. są tylko moje Słowa, kiedy mówię o Tobie, kiedy mówię do Ciebie - to moje Słowa określają Cię i zarysowują jako postać. muszę mówić o Tobie dużo, z Czułością, bo kiedy ujmuję Cię w Słowach, mogę uznać Ciebie jako człowieka.
a mimo to - jesteś niczym. nie masz żadnej rzeczywistości, nawet tej własnej, imaginacyjnej. przypominasz uczucie, którego istotą jest wrażeniowość, impresja chwili. Twoje dłonie są nicością, jesteś dymem i przemijaniem, już znikasz - a ja Cię kochałam.
tylko dzięki temu mogę być trwaniem, dzięki temu możesz być obecny.
No comments have been added yet.

Add a Comment:
 
×

:iconmiss-avaria: More from miss-avaria


More from DeviantArt



Details

Submitted on
November 11, 2015
Link
Thumb

Stats

Views
414
Favourites
0
Comments
0
×