| Deviant Login | Shop | Join deviantART for FREE  |
Take the Tour  |
PH - Glupawki od Amuletowej IIDia: 1, 2, 89465, 12564, 489489, 8!PH - Glupawki od Amuletowej II2 years ago in Comedy More Like This
STOP!
1, 2, 3 i... No właśnie i co? ._.
Oscar: Za górami i lasami, jeziorami, rzeczkami, domkami...
Dia: Stop!
Oscar: Co znowu?
Dia: Miałeś mówić TO!
Oscar: TO?
Dia: Ale nie TO tylko TO! >D
Oscar: Ahaa ._.
Dia: No więc właśnie.
Oscar: No więc nasi bohaterowie mieszkają w jednym domu NIE WYNAJĘTYM przez NIKOGO xD Dobra. Są ani biedni, ani bogaci. A teraz przejdźmy do Romanowa x3
w... tajemniczej kuchni!
Gilbert: *Robi piernik ~*
Alice: *Bada zupkę amino*
Oz: Nudaa ._.
Break: *wbiega* Ludziee! <3
All: Coo? ~
Break: Darmowe
Wspomnienie SpiacegoSeiko van MWspomnienie Spiacego2 years ago in Short Stories More Like This
Wspomnienie Śpiącego.
[fanowskie opowiadanie do historii napisanej przez RavenPhantomhive]
Kiedyś… Gdy spokojny wiał wiatr, i niewinność czuć było w powietrzu, a w każdym tchnieniu natury słuchać było życie. Kiedyś… Gdy niebo błękitem zdobiło nam świat. Pamiętam je, jasne, i czyste. Wtedy nie rozumiałam co można w nim zobaczyć, nie widziałam w nim szczęścia. Dymiącej w nim wolności. Teraz, chciałabym utonąć w tamtym błękicie, dotknąć czystymi dło
PH - Glupawki od AmuletowejBreak: *obraca się na drugi bok, ręką zahacza o Reim'a* Uhh... Co ty robisz w moim łóżku...?PH - Glupawki od Amuletowej2 years ago in Comedy More Like This
Reim: *półprzytomny* ...Ni-ie... Co ty robisz w MOIM łóżku...?
Break: *rozgląda się* Ano... to Twoje... Ale co ja tutaj robię...?
Reim: A bo ja wiem...
Alice: Kimono + Moje 10 zeta = Udane Banany ~
Oz: Jeż + moje 2 zeta = Jeżshot.
Alice: *wącha Gilberta* TY NIE ŚMIERDZISZ.
Gilbert: Umyłem się w szambie, to co myślałaś.
Alice: Szambonurek!
Gilbert: Śmierdziałem papierochami...
Alice: I piłowanymi płytkami z dział
Oda do PapieruPusta kartka.Oda do Papieru2 years ago in Short Stories More Like This
Patrzysz na tę kartkę, która leży na Twoim biurku. Zwykły kawałek papieru. Prawdopodobnie z specjalnego bloku rysunkowego dla artysty, lub z brystolu.
A może po prostu to papier używany do kserowania?
Nie ma koloru czystej bieli. Nie pada na Ciebie blask świeżego śniegu czy ekranu komputera z białym tłem.
Widzisz po prostu papier. Pełen nierówności, lekko żółty. Choć może to od żarówki.
Ale jeśli weźmiesz na dwór, w piękny słoneczny dzień, oślepia Cię nieskazitelnoś
W Swiecie Basni cz3W ŚWIECIE BAŚNIW Swiecie Basni cz32 years ago in Short Stories More Like This
Część 3 - Dom
Nie pamiętałam momentu, gdy bajki przestały mnie pocieszać. Nie pamiętałam, jak Włóczykij wziął mnie za rękę i wyciągnął z tego piekła. Nie pamiętałam, jak się dostaliśmy z powrotem do małego mieszkania w kamienicy.
Wciąż przed oczyma miałam puste paciorki Misia Uszatka.
Siedzieliśmy w milczeniu w moim pokoju - paradoksalnie właśnie tam, gdzie się to wszystko zaczęło. Włóczykij oparł się o ławę. Nie widzia&#
W Swiecie Basni cz2W świecie BaśniW Swiecie Basni cz22 years ago in Short Stories More Like This
Część 2 - Świat Baśni
Chociaż wypicie kubka herbaty zajmuje 5 minut, minęło dobre pół godziny zanim Włóczykij oznajmił, że czas na wycieczkę. Jednak gdy zapytałam, czy trzeba coś zapakować, spojrzał na mnie jak na kogoś, komu trzeba dwa razy powtarzać zdania. Nic nie mówiąc, zaczął grzebać w kieszeni.
- A oto będzie nasz środek transportu! – powiedział po chwili dumnie i wyjął z kieszeni... swoją harmonijkę.
- Za przeproszeniem, chcesz zło&#
W swiecie basni cz1W Świecie BaśniW swiecie basni cz12 years ago in Drama More Like This
Komentarz odautorski (tak, w tym miejscu, bo na 90% przeczytacie):
Chciałabym co nieco powiedzieć o tym fanficku. A w zasadzie nie o fanficku, tylko o takim osobistym apelu. Wymyśliłam tę historię trzy miesiące temu, pewnego zimowego wieczoru, zainspirowana własnym małym, aczkolwiek mocno dającym do myślenia wydarzeniem.
Przede wszystkim - po przeczytaniu tego opowiadania zaczniecie myśleć, iż to kolejny fanfick o fance i postacią z anime w roli głównej. No cóż, jeśli tak pomyślicie, srodze się zawiedzieci
APH FF Wizyta u PolskiCzy widzieliście kiedyś konferencję?APH FF Wizyta u Polski3 years ago in Comedy More Like This
Nie mówię tu o zwykłych konferencjach, gdzie najważniejsze osoby świata spotykają się, żeby poważnie dyskutować o sprawach w czystej teorii arcyważnych dla przyszłości pozostałych państw.
Nie mówię tu o G8 czy o Parlamencie Europejskim.
Nie mówię tu nawet o normalnych konferencjach w kraju.
Mowa tu o Konferencji Krajów.
***
Jedna właśnie odbywała się w Niezwykle-Tajnej-Bazie-Na-Nieznanej-Wyspie-Gdzieś-Koło-Ameryki* w wielkim budynku przypominającym ba
Poradnik - jak napisac romans paranormalnyJak napisać romans paranormalnyPoradnik - jak napisac romans paranormalny6 months ago in Reviews & Guides More Like This
Trafiło się nam żyć w takich czasach, że napisanie poczytnej książki tudzież bloga jest łatwiejsze niż kiedykolwiek— wystarczy być człowiekiem jako tako piśmiennym, mieć Worda i dostęp do internetów. Niestety, ta jakże piękna idea równości wobec tworzenia literatury rozbiła się o kant dupy w momencie, gdy światło dzienne ujrzał Zmierzch. Niejaka Stefa M., gospodyni domowa, matka trojga dzieci, absolutnie nienastawiona na robienie kariery, spisuje swój sen, tworząc na jego kanwie jeden z
DW: Gabinet Profesora Shinaia + BONUStak, napisane w 50% poważnie |3DW: Gabinet Profesora Shinaia + BONUS10 months ago in Profiles More Like This
- MTV Clips, Co, autorku? - zapytał Shinai, patrząc sie na mnie jak na idiote
- No przedstaw że ten swój cudowny gabinecik z pokoikiem i koniec - Przygotowany z kamerą popatrzyłem poważnie. Staliśmy przed drzwiami jego gabinetu
- Ciebie pochorowało, Diamciu - burknął i uderzył nogą w drzwi, otwierając je na oścież. - właź i nie denerwuj. - warknął.
- To przedstaw to krótko i tego, kończymy, bo ta kamera ciężka taka troche.
- Było lekką wziąć a nie taką.
- Oj
DW: Fortepian II~Jak zawsze do tego typu opowieści polecam http://www.youtube.com/watch?v=3dM2qCCg6GEDW: Fortepian II10 months ago in Profiles More Like This
Rozbrzmiał fortepian, uczucie któro napawało mężczyzne było potworne, czuł sie tak tylko wtedy, kiedy znów myslał o Orchidé. Zjechał z toru muzyki, wjeżdżając na inną, na kołysankę,( http://www.youtube.com/watch?v=F-4wUfZD6oc&feature=related ), za którą tęsknił w oryginale.
- Jak myślisz, to będzie chłopiec czy dziewczynka? - zapytała cicho, patrząc mu w oczy
Muzyka coraz smutniejsza
- Dziewczynka będzie równi
Zapisek I - Droga Agonio" Zapisek I - Droga AgonioZapisek I - Droga Agonio10 months ago in Profiles More Like This
Droga Agonio, dlaczego nadal mnie nawiedzasz?
Byłem w swoim gabinecie, kiedy to znowu sie stało, ten ból znowu wrócił.
Zacząłem zwijać sie z bólu, zrywać z siebie ubrania, i rękawiczke, nie pomogło, tylko wzmogło ból.
Wróciły znowu te same wspomnienia, dręczą mnie...
To kiedy wyrwali mi skrzydła, kiedy upadłem, kiedy mój test na shinigamiego sie powiódł... to było... słabsze od tego.
Nie wiem jak ludzie wytrzymują z tym bólem.. kiedy zostałem palony żywcem, moje cia&
Poniedzialek7.10 "Jak ja nienawidzę poniedziałków. Nie cierpię, kiedy jest zimno. Nie znoszę zimy. Mówiłam to już? A za oknem jeszcze ciemno, kurde.Poniedzialek1 year ago in Introductions & Chapters More Like This
Ja już chcę do domuuu..."
8.15 "Spać, spać, spać. Sześć iks minus dwa igrek podniesione do kwadratu, równa się... SPAAAĆ"
9.20 "Gdzie ta gumka...? Za duży łeb, jak zwykle. No trudno, skurczy się go nieco. Złotą kredką wycieniuję...
Ksiądz przeszedł. Można rysować dalej. Na czym to ja..."
10.10 "Niech się pan tak na mnie nie patrzy, ja przecież wszystk
5 steps to make yourself happy1. Don't smile all the time.5 steps to make yourself happy2 years ago in Emotional More Like This
2. Smile sometimes, for someone.
3. Then you make someone feel special.
4. He or she will smile to you too.
5. And you also will be feel special.
So go and do it. Your day won't be wasted.
Bez nazwy Anthony leżał na łóżku i czytał najgłupszą książkę ze wszystkich najgłupszych książek na świecie. „Zmierzch". Kto w ogóle wymyśla takie brednie? Główna bohaterka była wręcz irytująca. Fabuła, prozaicznie rzecz ujmując – denna, a ten cały Edward coraz bardziej przypominał mu chłopaka swojej kuzynki. W ogóle każdy typ chłopaka, który mógł podpadać pod babską wizję „ideału faceta", czyli tak zwany słodki drań, kojarzył mu się tyBez nazwy2 years ago in Short Stories More Like This
Poszuwkiwacze Prawdy cz. 3Płomień świecyPoszuwkiwacze Prawdy cz. 32 years ago in Short Stories More Like This
Gorące powietrze powoli się ochładzało, co było oznaką nadchodzącego wieczoru. Choć słońce było jeszcze wysoko, Alfagorianie wiedzieli, że wkrótce zajdzie. Noce bywają piękne w Siedmiu Wymiarach, jednak to słońce jest prawdziwym przyjacielem mieszkających tu stworzeń. Zmęczona Madeline zatrzymała się, głośno oddychając. Nie miała już siły biec za ptaszkiem. Jednak zadowolona stwierdziła, że od pierwszego budynku dzieliło ją kilkanaście metrów
1. Co sie stalo w Lesie ZyczenCo się stało w Lesie Życzeń1. Co sie stalo w Lesie Zyczen2 years ago in Short Stories More Like This
Mam na imię Rina. Mieszkam na ostatnim piętrze naszej kamienicy. Prowadzę sklepik z pamiątkami na obrzeżach miasta. Jutro, wraz z początkiem lata przypada wielkie otwarcie. Dziś po południu wybrałam się nad morze, by pozbierać jeszcze trochę muszelek do pamiątkowych słoików, tak chętnie kupowanych przez klientów. Słońce było jeszcze wysoko, gdy odchodziłam z plaży.
- Tyle powinno wystarczeć - pomyślałam zadowolona i schowałam pełny słoik do plecaka. Pam
Hide your EyesIt has been so long since I last saw your eyes.Hide your Eyes2 years ago in Short Stories More Like This
What happened?
As I stand here at this bus-stop in the pouring rain, I have time to cast my mind back and remember how it used to be...
I remember your face, as I'm sure you remember mine. I remember every change, every detail, every new crease, shade or wrinkle. I remember sitting and watching with you, watching the trees as they sprouted from the ground, the tides as they surged into the sand.
Planting the seeds of crops, flowers and so much more.
I remember as mountains grew tall and valleys grew deep... When men of old curled up and drifted to sleep...
But that was so long ago, and you
Isabelle's Challenge"No way are you actually going through with this Isabelle," Alec argued, while his sister sat calmly in a chair across the library.Isabelle's Challenge4 years ago in Humor More Like This
"Why can't you believe that I'm serious?" Isabelle shot back, her face a picture of serene detachment.
"Because you hate being around mundane's, and it's a cooking class for mundane's." Alec said simply.
Yes, Isabelle was enrolling herself in a cooking class. FOR MUNDANE'S. Alec knew she couldn't go through with it though. She would never be able to cook, or get along with normal humans. Chances were she'd end up killing one within the first twenty minutes.
"I can get along just fine with them," Isabelle quar
saddnes and friendshipHere, my friend, take a look behind that glittering curtain and see a place I livedsaddnes and friendship4 years ago in Urban & Spoken Word More Like This
No, not lived ... Been trapped
Like a candle in deep ocean trying to burn itself to sweet death
Sweet, sweeter than blood of fruity tangerines
Can your eyes see it?
Can your fragile human body sense it?
It´s a small golden cage with no hope
You must see it, dont play dumb
Ive survived and Ive known
Many nights of dark, thousands days when only sorrow shone
I have no heart to feel
No pillow for my tired head to rest
But tons of wounds no one can heel
Oh, my good friend dont smile, laugh is hard for me to hear, I know it best
I laughed, I smil
Nasz Dziennik (cz. 2)Nasz DziennikNasz Dziennik (cz. 2)6 months ago in Introductions & Chapters More Like This
część druga
Oczami Kate
- A co powiecie na wagary? - zapytał Nathan przed pierwszą lekcją – biologią.
- To nie najlepszy pomysł... - odparła Sam zniechęcona co do tego pomysłu.
- A ja myślę, że to najlepszy pomysł, na jaki on kiedykolwiek wpadł – powiedziałam wskazując na piromana, który się ucieszył, ale potem oburzył, bo zwątpił, czy to na pewno był komplement.
- Nie mam zamiaru umierać, chociaż śmierci się nie boję. Możemy uciekać – poparła t
Nasz Dziennik (cz. 6)Nasz DziennikNasz Dziennik (cz. 6)6 months ago in Introductions & Chapters More Like This
część szósta
Oczami Nathana
Bu uniknąć kłopotów uciekliśmy do mnie. Podobać mi się to nie podobało. Przecież to Kurt rozwalił łóżko Kate, więc to on powinien oberwać. Myśmy nie zawinili. Ale Kate najadła się strachu i podejrzewam, że to przez Lucy i tylko ze względu na nią pozwoliłem uciec wszystkim, nawet winowajcy. Ale konsekwencje i tak go nie ominą, choćby z mojej ręki.
Zaprosiłem ich do pokoju. Kruk wleciał na szafę, a Sam natychmiast przystanęła przy regale i z uś
Sta.sh
